కేంద్ర–రాష్ట్ర రాజకీయాల్లో ప్రస్తుతం సాగుతున్న పరిణామాలు చూస్తే బిఆర్ఎస్ వ్యవహారం మొత్తం ఒక హై డ్రామా స్క్రిప్ట్లా కనిపిస్తోంది. విచారణ నోటీసులు వస్తే చాలు, అరెస్టులు జరిగిపోతున్నట్లుగా వాతావరణం సృష్టించడం, ర్యాలీలు, నినాదాలు, బెటాలియన్లా కార్యకర్తల గుంపులు—ఇవన్నీ చూస్తే నిజంగా ఏదో పెద్ద తుఫాన్ వచ్చిందన్న భావన కలుగుతోంది. కానీ వాస్తవానికి ఏమవుతోంది అంటే, నోటీసులు తప్ప అరెస్టులు లేవు, చర్యలు లేవు.
మొదట హరీష్ రావుకు నోటీసులు వచ్చాయి. ఆయన విచారణకు వెళ్లారు, సాయంత్రానికి తిరిగి వచ్చారు. లోపల ఏమి మాట్లాడారో బయటికి ఎవరికి తెలియదు. కానీ బయట మాత్రం “జై హరీష్ రావు” అంటూ పెద్ద ఎత్తున నినాదాలు, అరెస్ట్ అయిపోతున్నట్టు హడావుడి. వాస్తవానికి అరెస్ట్ లేదు, చర్య లేదు. అయినా భజన మాత్రం పూర్తి స్థాయిలో సాగింది.
తర్వాత అదే తరహాలో కేటీఆర్కు నోటీసులు. కేటీఆర్ కూడా విచారణకు వెళ్లారు. ఇక్కడ కూడా అరెస్ట్ జరగలేదు. అయినా ఆయన అరెస్ట్ అయిపోయినట్టుగా సీన్ క్రియేట్ చేయడం, ర్యాలీలు, హడావుడి. కేటీఆర్ అయినా, హరీష్ రావు అయినా—వాళ్లిద్దరికీ అరెస్ట్ జరగదని తెలిసే ఈ మొత్తం డ్రామా నడుస్తోందన్న అభిప్రాయం ప్రజల్లో బలంగా వినిపిస్తోంది.
ఇక్కడ అసలు ప్రశ్న ఏంటంటే—నిజంగా అరెస్ట్ చేసే ఉద్దేశం ఉంటే ఇంత హడావుడి అవసరమా? నిజంగా చర్యలు తీసుకునే దమ్ము ఉంటే ఎప్పుడో అరెస్టులు జరిగేవి. రోజులు, నెలలు గడుస్తున్నా ఏమీ జరగకపోవడం చూస్తే, ఇది కేవలం రాజకీయ థియేటర్గానే కనిపిస్తోంది.
ఇక సంతోష్ కుమార్ జోగులపల్లి విషయంలోనూ అదే కథ. అక్కడ కూడా అరెస్ట్ జరగలేదు. కానీ నోటీసులు వచ్చాయన్న కారణంతో పెద్ద ఎత్తున సీన్లు, నినాదాలు. జీఎస్టీ బకాయిలు, ఆర్థిక అక్రమాల ఆరోపణలు ఉన్నా, వాటిపై కఠిన చర్యలు కనిపించడంలేదు. నిజంగా ప్రభుత్వానికి దమ్ము ఉంటే, ఆరోపణలు ఉన్నవారిపై స్పష్టమైన చర్యలు తీసుకోవాలన్న డిమాండ్ వినిపిస్తోంది.
మొత్తానికి ఈ పరిణామాలన్నీ చూస్తే, రాజకీయ నాయకుల మధ్య జరుగుతున్న ఈ నోటీసుల రాజకీయం ప్రజలకు ఒక రకమైన నిరాశనే కలిగిస్తోంది. అరెస్ట్ అవుతారన్న భయాన్ని చూపించి, కార్యకర్తలను ఉత్సాహపరచడం, సింపథీ సంపాదించుకోవడం తప్ప, పాలనకు గానీ, ప్రజా సమస్యలకు గానీ ఉపయోగపడే చర్యలు ఎక్కడా కనిపించడం లేదు. ఇది రాజకీయ పోరాటమా? లేక రాజకీయ నాటకమా? అన్న ప్రశ్నకు సమాధానం ప్రజలే తేల్చుకోవాల్సిన పరిస్థితి ఏర్పడింది.
