తెలంగాణలో విద్యా రంగం ప్రస్తుతం ఒక కీలక దశలో ఉంది. ఒకవైపు ప్రభుత్వం విద్యాభివృద్ధి గురించి పెద్ద పెద్ద హామీలు ఇస్తుంటే, మరోవైపు భూమి స్థాయిలో మాత్రం పరిస్థితులు పూర్తిగా విరుద్ధంగా కనిపిస్తున్నాయి. ముఖ్యంగా మధ్యతరగతి కుటుంబాలు ఎదుర్కొంటున్న సమస్యలు రోజురోజుకీ తీవ్రమవుతున్నాయి.
ఇటీవల అమీన్పూర్ ప్రాంతంలో ఒక ప్రైవేట్ స్కూల్ ముందు తల్లిదండ్రులు చేసిన నిరసనలు ఈ సమస్య తీవ్రతను స్పష్టంగా చూపించాయి. ఫీజులు మాత్రమే కాకుండా, యూనిఫార్మ్స్, పుస్తకాలు, షూస్—all ఇవన్నీ స్కూల్స్ ద్వారానే కొనాలని నిబంధనలు పెట్టడం పెద్ద భారంగా మారింది. బయట మార్కెట్లో తక్కువ ధరలకు దొరికే వస్తువులు, స్కూల్స్లో మాత్రం రెట్టింపు ధరలకు అమ్మడం సాధారణంగా మారిపోయింది.
ఉదాహరణకు, బయట 2000 రూపాయలకు దొరికే పుస్తకాలు స్కూల్లో 4000కి అమ్ముతున్నారు. 1000 రూపాయల యూనిఫారం 2000కి, 1000 రూపాయల షూస్ 3000-4000కి అమ్మడం తల్లిదండ్రులను ఆర్థికంగా కుంగదీస్తోంది. “కంపల్సరీగా మా స్కూల్లోనే కొనాలి” అనే నిబంధనలు పెట్టడం వల్ల తల్లిదండ్రులకు ఎలాంటి ఎంపిక ఉండడం లేదు. ఈ వ్యవస్థలో కమిషన్ల పేరుతో భారీ లాభాలు పొందుతున్నారన్న ఆరోపణలు వినిపిస్తున్నాయి.
మధ్యతరగతి కుటుంబాల పరిస్థితి మరింత క్లిష్టంగా ఉంది. ప్రభుత్వ పాఠశాలల్లో నాణ్యతపై నమ్మకం తగ్గడంతో, తల్లిదండ్రులు ప్రైవేట్ స్కూల్స్ వైపు మొగ్గు చూపుతున్నారు. కానీ అక్కడ ఫీజుల భారం భరించలేక ఇబ్బందులు పడుతున్నారు. ఇంటర్నేషనల్ స్కూల్స్ అయితే మరింత ఖరీదైనవి—LKG సీటుకే లక్షల్లో ఫీజులు వసూలు చేస్తున్నారు. ఇది సాధారణ కుటుంబాలకు అందని ద్రాక్షలా మారింది.
ఇంకా ఇంటర్మీడియట్ స్థాయిలో కార్పొరేట్ కాలేజీల పరిస్థితి కూడా ఇదే విధంగా ఉంది. ర్యాంకుల కోసం మాత్రమే విద్యార్థులను సిద్ధం చేస్తూ, ప్రాక్టికల్ నాలెడ్జ్ ఇవ్వడంలో విఫలమవుతున్నాయన్న విమర్శలు ఉన్నాయి. ఒత్తిడి, టైట్ షెడ్యూల్స్, సరైన సౌకర్యాల లేమి—ఇవి విద్యార్థులపై మానసిక ఒత్తిడిని పెంచుతున్నాయి.
ఒకప్పుడు ప్రభుత్వ పాఠశాలల్లో చదివి IAS, IPS వంటి ఉన్నత స్థానాలకు చేరిన వారు ఎన్నో మంది ఉన్నారు. అంటే, సరైన విధానాలు అమలు చేస్తే గవర్నమెంట్ స్కూల్స్ కూడా నాణ్యమైన విద్యను అందించగలవు. అయితే ఇప్పుడు ప్రశ్న—ఎందుకు ఆ దిశగా దృష్టి సారించడం లేదు?
ప్రజల్లో ఒక అభిప్రాయం ఉంది—ప్రైవేట్ విద్యా సంస్థల ప్రభావం, ఆర్థిక ప్రయోజనాలు ప్రభుత్వ విధానాలపై ప్రభావం చూపుతున్నాయేమో అని. ఇది నిజమో కాదో పక్కనపెడితే, ప్రజల్లో పెరుగుతున్న అనుమానం మాత్రం గమనించాల్సిందే.
ఈ పరిస్థితుల్లో అవసరం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది:
- ప్రైవేట్ స్కూల్స్ ఫీజులపై కఠిన నియంత్రణ
- యూనిఫార్మ్స్, పుస్తకాల అమ్మకాలపై పారదర్శక విధానం
- గవర్నమెంట్ స్కూల్స్లో మౌలిక వసతుల అభివృద్ధి
- విద్యార్థులకు నాణ్యమైన ఆహారం, సౌకర్యాలు
విద్య అనేది వ్యాపారం కాదు—అది ప్రతి పిల్లవాడి హక్కు.
ప్రభుత్వం ఈ అంశాన్ని అత్యవసరంగా తీసుకుని, మధ్యతరగతి మరియు పేద కుటుంబాలకు న్యాయం చేసే విధంగా చర్యలు తీసుకోవాల్సిన సమయం ఇదే.
