ఇప్పుడు అడ్మిషన్ల సీజన్ వచ్చిందంటే చాలామంది తల్లిదండ్రుల్లా నాకు కూడా భయం వేస్తుంది. పిల్లల భవిష్యత్తు పేరుతో కార్పొరేట్ కాలేజీలు చేస్తున్న ఫీజుల దోపిడీ చూస్తే కోపం ఆగదు. “నారాయణ ఈ బ్రాంచ్కి మూడు లక్షలు”, “చైతన్యలో అంతే” అని మొదట భారీ మొత్తం చెబుతారు. నిజానికి ఆ ఫీజు రెండు లక్షలే. కానీ ఎదుటివాడి మనస్తత్వం చూసి మూడు అంటారు, మళ్లీ ఫోన్ చేస్తే “సార్ మీకు రెండుకే ఇస్తా” అని తగ్గిస్తారు. ఇదే అసలు వ్యాపార తంత్రం.
విద్యను అమ్ముకుంటున్నారు. విద్య వ్యాపారం కాదు. విద్య అనేది నాన్-ప్రాఫిటబుల్ అని చట్టమే చెబుతోంది. 25 శాతం సీట్లు పేద విద్యార్థులకు ఇవ్వాలని నిబంధనలు ఉన్నా, ఆ చట్టాలకు ఈ కార్పొరేట్ విద్యాసంస్థలు తూట్లు పొడుస్తున్నాయి. పేద ప్రైవేట్ స్కూల్స్ కంటే కూడా కార్పొరేట్ కాలేజీల్లోనే ఎక్కువ దోపిడీ జరుగుతోంది.
ఇంకో విపరీతమైన విషయం ఏంటంటే – గవర్నమెంట్ కాలేజీల్లో చదివి సాధారణ డిగ్రీ చేసినవాళ్లు బయట ఉంటే, ఇక్కడ పీహెచ్డీ చేసినా సరే ఉద్యోగం రాక లెక్చరర్లుగా పనిచేసే వాళ్లు ఉన్నారు. అలాంటి చోట్లకే తల్లిదండ్రులు ఎందుకు పిల్లలను పంపుతున్నారో అర్థం కావడం లేదు.
బట్టి పట్టించే చదువు, నిరంతర ఒత్తిడి వల్ల వందల మంది విద్యార్థులు ఆత్మహత్యలకు పాల్పడుతున్నారు. ఇది కేవలం విద్యా వ్యవస్థ వైఫల్యం కాదు – ఇది నేరం. పిల్లల జీవితాలతో ఆడుకునే వ్యాపారం.
ఎప్పుడైనా నాకు అవకాశం వస్తే, నేను ఎడ్యుకేషన్ మినిస్టర్ అయితే, ఈ కార్పొరేట్ స్కూల్, కాలేజీల వ్యవస్థనే పూర్తిగా మార్చేస్తా. విద్యను తిరిగి విద్యగా మార్చాలి. వ్యాపారంగా కాదు.
ఇది ఒక్క తల్లిదండ్రి ఆవేదన కాదు. ఇది రాష్ట్రవ్యాప్తంగా, దేశవ్యాప్తంగా లక్షల మంది తల్లిదండ్రుల గుండెల్లో ఉన్న భయం. అడ్మిషన్ సీజన్ ఆనందంగా ఉండాలి గానీ, దోపిడీ భయంగా కాదు.
