వీధి కుక్కల అంశంపై జరుగుతున్న చర్చల్లో మన సమాజం ఎంత సెలెక్టివ్గా స్పందిస్తున్నదో ఈ వ్యాఖ్యలు బలంగా ప్రశ్నిస్తున్నాయి. నిజంగా మనకు మనుషుల ప్రాణాలపై అంత కరుణ ఉంటే, రోజూ రోడ్ యాక్సిడెంట్లలో చనిపోతున్న లక్షల మంది గురించి ఎందుకు అంతగా మాట్లాడటం లేదని వక్త నిలదీస్తున్నారు. హెల్మెట్ లేకుండా బైక్ నడిపి చనిపోతున్న యువత, డ్రంక్ డ్రైవింగ్ వల్ల జరుగుతున్న ప్రమాదాలు, రోడ్లపై గుంతలు – ఇవన్నీ మన కళ్లముందే జరుగుతున్నా వాటిపై పెద్ద స్థాయిలో నిరసనలు కనిపించవని అంటున్నారు.
అదే విధంగా దోమల కారణంగా డెంగ్యూ, మలేరియా, చికెన్ గునియా వంటి వ్యాధులతో ఏటా వేలాది మంది, చిన్నపిల్లలు కూడా ప్రాణాలు కోల్పోతున్నారని గుర్తు చేస్తున్నారు. ఒక చిన్న దోమ వల్ల ఇంత మంది చనిపోతుంటే ఆ ప్రాణాలకు విలువ లేదా అనే ప్రశ్న వేస్తున్నారు. తన వ్యక్తిగత అనుభవాలను ఉదాహరణగా చెబుతూ, డెంగ్యూ వల్ల తాను కూడా ప్రాణాపాయ స్థితికి చేరిన సందర్భాన్ని ప్రస్తావించారు. అయినా దోమల నియంత్రణ, పారిశుద్ధ్యం, చెత్త తొలగింపుపై పెద్దగా ఎవరూ పోరాటం చేయడం లేదని విమర్శించారు.
ఈ నేపథ్యంలో ఒక కుక్క కరిచిన ఘటన జరిగితే మాత్రం మొత్తం సమాజం ఒక్కసారిగా మేల్కొని, అన్ని కుక్కల్ని శత్రువుల్లా చూడడం ఎంతవరకు న్యాయమని ప్రశ్నించారు. వంద కుక్కల్లో నాలుగు లేదా ఐదు మాత్రమే అగ్రెసివ్గా ఉంటే, వాటి కోసం మిగతా 95 కుక్కలను చంపడం మానవత్వమా అని నిలదీశారు. సమస్యకు పరిష్కారం కుక్కలను చంపడం కాదని, శాస్త్రీయంగా ఏబీసీ (బర్త్ కంట్రోల్), వ్యాక్సినేషన్, స్టెరిలైజేషన్ వంటి పద్ధతులు అమలు చేస్తే పదేళ్లలోనే వీధి కుక్కల సమస్య తానే తగ్గిపోతుందని వివరించారు.
ఇటీవల కొన్ని ప్రాంతాల్లో స్టెరిలైజ్ చేయబడ్డ, అగ్రెసివ్ కాని కుక్కలను కూడా సామూహికంగా చంపారన్న ఆరోపణలు తనను తీవ్రంగా కలచివేశాయని చెప్పారు. చట్టం ఉందని, ఆదేశం ఉందని చెప్పుకుని నిస్సహాయ ప్రాణులను చంపడం న్యాయమా అని ప్రశ్నించారు. ఒక తప్పు చేసిన కుక్కను గుర్తించి చర్యలు తీసుకోవచ్చు కానీ, ఒకటి చేసిన తప్పుకు వందలను శిక్షించడం ఎక్కడి న్యాయమని వ్యాఖ్యానించారు.
ఇది కేవలం కుక్కల గురించి మాత్రమే కాదని, మన సమాజంలో పెరిగిపోయిన “సెలెక్టివ్ హ్యూమానిటీ” గురించి అని వక్త స్పష్టం చేశారు. మనుషుల ప్రాణాలంటే కూడా మనం సౌకర్యం ఉన్న చోట మాత్రమే స్పందిస్తున్నామని, నిజంగా మనుషుల ప్రాణాల విలువ గురించి ఆలోచిస్తే రోడ్డు భద్రత, మహిళల భద్రత, పిల్లల రక్షణ, ప్రభుత్వ ఆసుపత్రుల పరిస్థితి, కాలుష్యం, అడవుల నాశనం వంటి అంశాలపై ముందుగా పోరాడాలని అన్నారు.
చివరగా, ప్రతి ప్రాణానికి విలువ ఉందని – అది మనిషైనా, కుక్కైనా, జంతువైనా – గుర్తించాల్సిన అవసరం ఉందన్నారు. సమస్యలకు పరిష్కారం హింస కాదని, ఆలోచన, బాధ్యత, వ్యవస్థాపక మార్పులేనని చెప్పారు. ఒకసారి మన conscienceతో ఆలోచిస్తే, సెలెక్టివ్గా కాకుండా నిజమైన మానవత్వంతో స్పందిస్తేనే సమాజం ముందుకు వెళ్తుందని ఈ వ్యాఖ్యల సారాంశం.
